Sadece bir gece! Herşeyini paylaşıtığın konuştuğun bir insanın yabancı olma süreci, sadece bir gece, sadece bir kelime. Hayat bu kadar basit işte, ilişkiler. Bir gece bütün resimlerini yırtarsın ve artık gözünün önüne gelmez yüzünün görüntüsü, sadece bir kaç fotoğraftır belirli belirsiz aklında karman çorman bir şekilde kalan. Konuştuklarınız aklının bir ucundadır, ama onlar konuştuklarınız değildir, artık hatırlamak istediğin kelimeleri sen bir araya getirip bir cümle yapmışsındır. Beklersin ne beklediğini bilmeden, hatırlamak istersin, anımsamak belki sadece, ama yapamazsın aklında sadece hissi kalmıştır, en son gittiği şekilde, sadece üzüntü. Görmek istersin merak edersin, çünkü artık o bir yabancıdır, saçlarının yumuşaklığını hiç hissetmemiş, elinin sıcaklığını paylaşmamış, teninin kokusunu koklamamışsındır. Özlediğin tek şey ismidir, ismini söylersin kendine ve ardından iyi şeyleri hatırlatırsın, ama o sadece bir isimdir zihninde, iç sıkıntısının yerini alcak bir isimdir sadece.
...Ve artık sadece bir kaç kelimelik “merhaba” lar kalmıştır geriye...
-
Nedense canım sıkıldıkça yazıyorum ve sonuçta sizin de canınızı sıkacak bir şeyler yazmış oluyorum. Biraz kitap okuyayım dedim, kita...
-
Photographs by Bora & Özgür Ulutaş, but registered by Bora Ulutaş. Don't use... :)
-
Aslında aklımda pek bişey kalmadı İstanbul gezisinden, sadece bir iki isim ve sıkıntılı bir dönüş yolculuğu. Bir önceki yazı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder