Son zamanlarda izlediğim en iyi şey belkide. Dün meshud o 95 bölümlük dizinin öncesini ve sonrasını getirdi ve ben bugün bitirdim onlarıda, gerçi 95 bölüm değil bu sefer.
İnsanın bildiği ama artık geriye attığı o duyguları ön plana çıkartan bir dizi bence. Yani aşkın o saf ve karşılıksız halini göz önüne çıkaran bişeyi var. Sıradan bile olsa herşey sadece aşkın ve tutkunun hiç bitmeyişini ve ne kadar yeterli bişey olduğunu gösteriyor. Aşkta gururun yer almayacağını gösteriyor belki de... bilmiyorum ben kendimce bir sürü şey çıkartabiliyorum, siz de izleyin ve....
İzlediğim zaman içimdeki bütün duygular coşuyo, ağlamak, günlerce ağlamak istiyorum ve haykırmak istiyorum “seviyorum” diye ama....
Ne biliyim garip işte, yetmiyor bildiğim kelimeler anlatmama, yada emin değilim ne hissettiğimden, biraz melankoli, biraz aşk, biraz hırs, biraz ondan, biraz şundan, herşey yükleniyo işin açıkçası...
Çarşamba, Nisan 12, 2006
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Gizli Özne
Sürekli dönüp dönüp onun yazdıklarını okuyorum. Facebook'ta onun resimlerine bakıp duruyorum, beraber yazışmalarımızı yeniden yeniden...
-
Nedense canım sıkıldıkça yazıyorum ve sonuçta sizin de canınızı sıkacak bir şeyler yazmış oluyorum. Biraz kitap okuyayım dedim, kita...
-
Photographs by Bora & Özgür Ulutaş, but registered by Bora Ulutaş. Don't use... :)
-
Aslında aklımda pek bişey kalmadı İstanbul gezisinden, sadece bir iki isim ve sıkıntılı bir dönüş yolculuğu. Bir önceki yazı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder