"yarın ölecekmiş gibi yaşa"

        Yarın ölebileceğine inanmak ve ona göre yaşamak. Her duyduğumda “yarın ölecekmiş gibi yaşa” lafını, nasıl olabileceğini, bugünden ne farkı olacağını düşünürdüm. Hayır yarın ölecekmiş gibi yaşamak bence saçma, ya da bana uygun değil.

        Bir itirafta bulunmak istiyorum, sadece bir kişinin bildiği birşey, (onun da inandığını bile zannetmiyorum) ama bunu okuyan her kimse sakın ne bununla ilgili bişey sorsun, ne de endişelensin istemiyorum çünkü bişeyim yok, cidden iyiyim ben!
        
        Ocak ortası, sonu gibi mutfakta bişeyler keserken yere yığıldım, nefes alamadım, göğüs kafesim sancıdı 10saniye kadar, öleceğime inandım ve ölmek istedim, ama geçti. Ne olduğunu hala bilmiyorum, ertesi gün doktora gittim, bişeyler söyledi ama dinlemedim bile, umrumda değildi, bir reçete yazdı ve 4 ay boyunca bi ilaç kullandım, içki yasaktı ama ara sıra deldim bu yasağı, yine bişey olmadı... Hala ne olduğunu bilmiyorum yani ama istanbul’a gitmeden önce telefonda konuştum, ilacın bittiğini söyledim, bir kaç şey sordu ve psikiyatr’a gitmemi istedi yine de, ilk gün de istemişti, hala gitmedim ☺ Panik atak olma ihtimali var galiba (bu benim yorumum doktorun değil) Her neyse bunu sadece bir bilgi olarak yazıyorum, yani daha fazlasını sormayın sorsanız bile cevap beklemeyin. Ayrıca kesinlikle endişelenmeyin ben iyiyim...

        İlacın bittiği gün kendime bir şişe şarap aldım! Kutlama gibi bir amacı vardı, içmedim hala buzdolabında. Ondan önce kendimi her an ölebileceğime o kadar inandırmıştım ki... Oysa ki 4 ay boyunca bi daha aynı şey olmamıştı ve ilk gidip doktora, çıkarken kafamda “yarın ölecekmiş gibi yaşa” lafı vardı. 4 ay boyunca yarın ölecekmiş gibi yaşamaya çalıştım, ama yaptıklarım hep geleceğe dair şeyler oldu sürekli, mesela ders bakımından çalışkan bir adam oldum birden. Hala anlam verebilmiş değilim veya o gün 3 ay vaktin kaldı deseydi hayatımda ne değişirdi bilmiyorum, tahminen hiç birşey. Ama bittikten sonra çok şey değişmeye başladı, yeniden gülümsemeye başladım, insanlarla diyaloğa girmeye. Şimdi hem o bakımdan, hem keyif açısından aşırı derecede yolunda herşey, ben şunu anladım, yarın ölecekmiş gibi yaşanmıyor, bugün diye birşey yok, gelecek bugünü yaşatıyor, geçmiş şekillendiriyor. Yarın öleceksen, bugün çoktan ölüsündür zaten....

        O yüzden hayaller kuruyorum, kendime evler çiziyorum kafamda, hayatı canlandırıyorum. Ben cidden geleceğimle mutluyum...