Kitap okurken hep oradaki mekanları kendi hayalimdekiler, karakterleri de ekndim yapıyorum. Sadece bunları geliştirebildiğim kitapları okumayı seviyorum. Nehir’in sölediği gibi “A.Ş.K. neyin kısaltması” sarmadı beni, okuyamıyorum, yine bitsin diye okumaya başladım. Gerçi zaten yine sıkışık zamanlar başlamış gibi, yani kitap okumaya zamanım yok, bişey yaptığımdan değil ama kafamda bişeyler olduğundan, yani kitaba başlayınca içimde bir sıkıntı, kafamda düşünmem gereken şeyler olduğunu farkediyorum. Şu anda da öle mesela, yarın sanat tarihi sınavım var, aslında bütün çalışmam gerekenler elimin altında ama bişey yapmıyorum sadece ne yapsam diye düşünüyorum.
Öle işte sıkıntılı bir gün daha, keşke gitmeseydim Bodrum’a! İşler birikince kötü oluyor, yani bugün uyanır uyanmaz aklıma arka bahçeyi temizlemek geldi ve kalktım, bir kahve hazırladım kendime sonra, biraz oturduktan sonra yatağımda çıktım dışarı süpürge aldım saatlerce arka bahçeyi temizledim. Biraz daha erken davransaydım kedi doğum yapmadan önce hiç fena olmayacaktı ama şimdi arkadaki barakaya kafamı bile uzatamıyorum çünkü ufak kedilerin annesi sürekli orada duruyor. Bi ara uzattım kafayı gerçi “viyk”lemelerini duyduğumda, kutuların en arkasına geçmişler sadece hareket edip viykliyorlar, fare kadar küçükler şu anda, kafamı uzattığımda annesi bi gırrladı bende bi daha kafamı uzatmadım, sonuçta anne olduğu için hayatını ortaya koyup saldırabilir... O kadar arkada olmasalardı süt felan verecektim, sonuçta annesi de ii beslenmediği için yeterli süt veremiyordur onlara gibime geliyor. Neyse sevmiyorum kedileri ama yavrularına karşı normal bi şekilde sempatim var, ha bi de Çıtımık, kedileri sevmeyen, kimseyi özlemeyen ben, her kedi gördüğümde Çıtımık geliyor aklıma.
Akşam olmaya doğru misafir geldi evime, gerçi sadece fotokopi çektiğim sürede evdeydi ama olsun, ii geldi burada oturması, alakasız bile olsa bir kaç kelime etmiş olmamız iidi, herşekilde... Garip ve mutlu bi 15dk idi ☺ Arka bahçeyi tam zamanında temizlemişim dedim ama evine geri döndü yani oturmadık arka bahçede, şöle bi keyif yapmadık, ne yazık ki...
Neyse içimde kalsın gerisi, yazmak istediklerim yok değil ama öğrenmenizi istemediğim şeyler var haliyle, içimde sıkıntı olacak yazmadığım için ama yazmıyorum işte zorla mı? Gerçi kaç kişi tarafından okunuyor ki bu sayfa? Yani kaç ay sonra duyacak insanlar, okulda yanlışıkla söylenen sözler bile on dakikada yayılırken, burada aylar sonra ulaşması ya da tamamen arşive kaldırılmış bir dosya olması garip aslında.
Her neyse çalışmak lazım...
Öle işte sıkıntılı bir gün daha, keşke gitmeseydim Bodrum’a! İşler birikince kötü oluyor, yani bugün uyanır uyanmaz aklıma arka bahçeyi temizlemek geldi ve kalktım, bir kahve hazırladım kendime sonra, biraz oturduktan sonra yatağımda çıktım dışarı süpürge aldım saatlerce arka bahçeyi temizledim. Biraz daha erken davransaydım kedi doğum yapmadan önce hiç fena olmayacaktı ama şimdi arkadaki barakaya kafamı bile uzatamıyorum çünkü ufak kedilerin annesi sürekli orada duruyor. Bi ara uzattım kafayı gerçi “viyk”lemelerini duyduğumda, kutuların en arkasına geçmişler sadece hareket edip viykliyorlar, fare kadar küçükler şu anda, kafamı uzattığımda annesi bi gırrladı bende bi daha kafamı uzatmadım, sonuçta anne olduğu için hayatını ortaya koyup saldırabilir... O kadar arkada olmasalardı süt felan verecektim, sonuçta annesi de ii beslenmediği için yeterli süt veremiyordur onlara gibime geliyor. Neyse sevmiyorum kedileri ama yavrularına karşı normal bi şekilde sempatim var, ha bi de Çıtımık, kedileri sevmeyen, kimseyi özlemeyen ben, her kedi gördüğümde Çıtımık geliyor aklıma.
Akşam olmaya doğru misafir geldi evime, gerçi sadece fotokopi çektiğim sürede evdeydi ama olsun, ii geldi burada oturması, alakasız bile olsa bir kaç kelime etmiş olmamız iidi, herşekilde... Garip ve mutlu bi 15dk idi ☺ Arka bahçeyi tam zamanında temizlemişim dedim ama evine geri döndü yani oturmadık arka bahçede, şöle bi keyif yapmadık, ne yazık ki...
Neyse içimde kalsın gerisi, yazmak istediklerim yok değil ama öğrenmenizi istemediğim şeyler var haliyle, içimde sıkıntı olacak yazmadığım için ama yazmıyorum işte zorla mı? Gerçi kaç kişi tarafından okunuyor ki bu sayfa? Yani kaç ay sonra duyacak insanlar, okulda yanlışıkla söylenen sözler bile on dakikada yayılırken, burada aylar sonra ulaşması ya da tamamen arşive kaldırılmış bir dosya olması garip aslında.
Her neyse çalışmak lazım...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder