Şimdi evdeyim ve keyfim gayet yerinde! Yalnızlığa alıştıkça, daha da mutlu olmaya başlıycam yavaş yavaş ve yalnızken mutlu olduğum için, daha da yalnızlaşıcam yavaş yavaş... Ve kimseye ihtiyacım kalmayınca, insanlardan sadece rahatsızlık duyuyor olucam ve yavaş yavaş ölüme yaklaşıcam ve hayatımın ne kadar yalnız geçtiğini görücem ve yalnız ölücem...
Sevinmeli miyim?
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
-
Nedense canım sıkıldıkça yazıyorum ve sonuçta sizin de canınızı sıkacak bir şeyler yazmış oluyorum. Biraz kitap okuyayım dedim, kita...
-
Photographs by Bora & Özgür Ulutaş, but registered by Bora Ulutaş. Don't use... :)
-
Aslında aklımda pek bişey kalmadı İstanbul gezisinden, sadece bir iki isim ve sıkıntılı bir dönüş yolculuğu. Bir önceki yazı...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder