Savaş

        Bu bir savaş değil, aşk! Sıradan olmanın yanı sıra herkesin ki kadar farklı, yaşanması gereken ama yaşanamayan. Sözleri sakince söylediğin bir tartışma belki. Sevgi var bunun içinde, başka duyguların içine girmediği saf ama yasaklı. Saçma sapan sözlerin havada dans ettiği bir olay.

        Sevgilisi var ve sevgilim, “hayır, olmaz” denilen herşeyi yapıyoruz çünkü aşk var, oysa ki kendimiz “yapmamalıyız” diyoruz, zaten karışabilecek kimse yok, bilmiyorlar. Öpüşmeler o kadar saf ki bir süre sonra yasaklı olduğunu bile unutuyoruz. Yavaş yavaş gelişiyor herşey ve seks giriyor araya. Aşk herşeyin içinde, dokunuşların, duyuların, kelimelerin. Hiç bir kelime aklında canlandırdıklarınla, hayallerinle bağdaşmıyor, herşey çok daha farklı, çok daha güzel. Nefes alamıyorsun, almak istemiyorsun ama delicesine dışarı nefes veriyorsun ama dışarıda kalmıyor, o içine derin bir nefesle içine çekiyor.

        Bir şekilde herşey yaşanıyor ama sanki yaşanmamış gibi, sevgiliye yalan söylenmiyor çünkü söylenebilinecek kadar farkında değil bilmiyor, sanki bu olayı kalbinin derinlerinliklerinde ki o gizli küçücük, ama en önemli o nokta yaşıyor; ne bedenin, ne mantığın yaşıyor. Ama koku yaşadığın havaya karışmış, sürekli soluyorsun sanki oksijen gibi oluyor bir süre sonra gittiği anda nefes alamıyorsun ama yaşadıklarının farkına varamadığın için neden öldüğünü bilmiyorsun.

        Ve gömüyorlar seni, çünkü sen artık bir şehitsin, neden öldüğü anlaşılamayan bir şehit. Oysa ki bir savaş değil bu bir aşk hikayesi...