Pazartesi, Ocak 08, 2007

İlkler

        ilkler hep en önemli olmuştur. İlk bu bilgisayarımı eve getirdiğim zamanı hatırlıyorum da, tertemiz ve açtığımda şöyle derin bir nefes alıp, gülümsememi sağlamıştı. İnsan özlüyor o hissi, herşeyin ilkini özlüyor, neden ikinciler veya üçüncüler bu şekilde olmuyor, neden zamanla değer yitiriyor herşey? Peki zamanla içindeki bu heyecanın bitmemesi için yapılabilinecek bişey var mı? Hayat boyu o ilk gün ki heyecan kalabilir mi?
zaman:

1 yorum:

Kaydol: Kayıt Yorumları (Atom)

Gizli Özne

Sürekli dönüp dönüp onun yazdıklarını okuyorum. Facebook'ta onun resimlerine bakıp duruyorum, beraber yazışmalarımızı yeniden yeniden...

  • Canım sıkılıo!
            Nedense canım sıkıldıkça yazıyorum ve sonuçta sizin de canınızı sıkacak bir şeyler yazmış oluyorum. Biraz kitap okuyayım dedim, kita...
  • Some Photos from Croatia
    Photographs by Bora & Özgür Ulutaş, but registered by Bora Ulutaş. Don't use... :)
  • 7.Akılda Kalanlar
            Aslında aklımda pek bişey kalmadı İstanbul gezisinden, sadece bir iki isim ve sıkıntılı bir dönüş yolculuğu.         Bir önceki yazı...