TunaKiremitçi’nin “Bu işte bir yalnızlık var” ‘ı daha yeni bitti. Eğer Depresyon çağımız hastalığıysa, bu adam da çağımızın yazarı bence. Kitabı kapatırken içinizde “herşeye rağmen, hayat yaşamaya değer” hissi kalıyor. Yine bütün insanı yıldıran ve duygusal isyana sürükleyen değerleri göz önüne koyuyor ve yine tatlı bir şekilde bitiyor herşey. Benim belki de hepimizin yaşamı gibi. Belki de sadece Eskişehir’in havasını gerektiği kadar solumuş insanların yaşamı gibi.
Uzun zaman oldu Eskişehir’e gitmeyeli ve şimdi aklımda kalan sadece renkler ve kokular. Her ne kadar insanın kurtulmak istediği bir şehir olursa olsun, kokusuyla rengi ile duygu dolu bir şehirdi; yaşanmış ve kötü de bitmiş olsa, çok güzel bir ilişki gibi.
Kızdım işin açıkçası kitabın böyle bitmesine. “Ya galiba bitti ama böyle bitmesin, bitmeseydi” dedim kendime. Kitabın en arka o boş sayfasına bir bölüm daha ekleyip şu anda bana en uygun sonu yazmak istedim resmen. Aslında güzel bir son, yani amerikan filmleri gibi allem edip kallem edip mutlu sona bağlamaması güzel ama ben hakikaten bu günlerde amerikan filmleri izlemek istiyorum, mutlu sonlara ihtiyaç duyuyorum, iki tarafında (seyircinin gözünde ki) doğru tercihi yaptığı filmlere. Şimdiyse kitap bitti, saat 7’ye geliyo ve ben uyumak istemiyorum, geçmişi ve geçmişimdekileri sorguluyorum...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
-
Nedense canım sıkıldıkça yazıyorum ve sonuçta sizin de canınızı sıkacak bir şeyler yazmış oluyorum. Biraz kitap okuyayım dedim, kita...
-
Photographs by Bora & Özgür Ulutaş, but registered by Bora Ulutaş. Don't use... :)
-
Aslında aklımda pek bişey kalmadı İstanbul gezisinden, sadece bir iki isim ve sıkıntılı bir dönüş yolculuğu. Bir önceki yazı...
güzel ve sıradan bir amerikan filmi istiyorsan Adam Sandler yine beyaz perdede: Click
YanıtlaSilGüzel hisler veren bir film. Ama doğru okumak lazım.
Hayatımızın sonunda da bir kitabın son satırlarınının ardından olduğu gibi boş bir sayfa verselerdi birşeyler yazabilecek güce sahip olur muyduk acaba? Ya da ne kadar değiştirebilirdik ki olanı biteni? Yeter miydi tek bir sayfa? Nihayetinde vaz mı geçerdik yazmaktan alışılageldiği gibi "olan olmuş" anlayışıyla...
YanıtlaSilben sürekli son 10 sayfayı yırtıp yerine başka son yazmak istemişimdir, ama tek cümlede bir yorumu bile sonlandıramazken sadece tek bir sayfada kitabın sonunu değiştirmek fantazi olurdu benim için :)
YanıtlaSil"Click" hakikaten fazla sıradandı, sadece kumandanın tasarımı yaratıcılık olabilir onun da rengi yanlış, kırmızı olmalıydı. Yani sinemada verdiğin paraya değmiyor, keşke bekleseydim ve herhangi bir tv'de gösterildiğinde bedavaya izleseydim o zaman, televizyonu kapatırken biraz gülümseme olabilirdi...
YanıtlaSil